Bir prompt'un anatomisi

Modül 1'de Claude'a bir metin dosyası yazdırdın. Şimdi ona bakabileceğin bir şey inşa ettireceksin: kendi tarayıcında çalışan, kendinle ilgili bir web sayfası.

HTML bilmene gerek yok. Olay da bu.

Hazırlan

Terminalini aç, yaptığın proje klasörüne gir ve Claude'u başlat.

cd my-first-project

claude

İlk gerçek prompt'un

Şunu yaz ve Enter'a bas:

make a file called index.html — a simple one-page website about me, with my name as a heading, a short paragraph about what I'm learning, and a list of three things I want to build

Onayla. Sonra /exit ile Claude'dan çık ve dosyayı aç.

start index.html

Bir web sayfası. Senin. Tek bir cümleden yapıldı.

O prompt neden işe yaradı

Yazdığın şeye geri bak. Üç parçası vardı ve her iyi prompt'un aynı üç parçası vardır:

Bunu çoğu insanın önce yazdığıyla karşılaştır:

make me a website

Claude bir şey inşa edecek. Konuyu, bölümleri, dosya adını ve stili tahmin etmek zorunda. Sonraki on dakikayı, on kelimeyle önleyebileceğin tahminleri düzelterek geçireceksin.

Nerede, ne ve isteğe bağlı olarak neden. Şablonun tamamı bu.

"Neden" yerini sonra kazanır

Üçüncü parça, Claude senin için önemli olan bir kararı kendi başına vermek zorunda kaldığında önem kazanır:

in index.html, make the text bigger and darker, because I'm showing this to my grandmother and she finds it hard to read

Sebep olmadan Claude gelişigüzel bir boyut seçer. Sebeple, mantıklı bir karar verir — ve satır aralığını artırmak gibi, istemeyi düşünmediğin bir şey bile yapabilir.

Şimdi dene

Claude'u tekrar başlat ve sayfanı değiştir. Üç parçayı da kullan.

in index.html, add a section at the bottom with a way to contact me, because I want to share this page with friends

Dosyayı tekrar aç. Neyin değiştiğini oku.

Sırada: az önce yaptığın sayfada, "belirli"nin gerçekte neye benzediği.